ElbasaniPlus Lajmet më të fundit nga Elbasani dhe jo vetëm.
Në kuadër të Edicionit të 16-të të Ditës së Miqësisë , një përfaqësi e gjerë gazetarësh dhe punonjësish të medias nga Shqipëria, Kosova, Maqedonia e Veriut, Mali i Zi dhe diaspora shqiptare zhvilloi këtë fundjavë një vizitë të veçantë në Parkun Kombëtar të Butrintit. Aktiviteti u organizua nga Unioni i Gazetarëve Shqiptarë në bashkëpunim me RessEgnatia Elbasan, duke e kthyer këtë takim në një ngjarje simbolike që ndërthurte profesionalizmin me ndjenjën e përkatësisë kombëtare.
Që në mbërritje, përfaqësuesit e mediave u përballën me një panoramë mahnitëse ,liqeni i qetë, gjelbërimi i dendur, heshtja e ndërprerë vetëm nga cicërimat e shpendëve dhe gurët antikë që rrëfejnë histori mijëvjeçare. Ishte një hyrje që paralajmëronte një përjetim të rrallë.
Butrinti ,zanafilla e një qytetërimi në kryqëzimin e botëve
Butrinti, i njohur në lashtësi si Buthrotum, është përshkruar shpesh si një “mikrobotë” e historisë shqiptare. Pozicioni i tij strategjik, përballë Korfuzit dhe në hyrje të kanalit të Vivarit, e ka bërë këtë qytet pjesë të historisë së Mesdheut që nga shekulli V para Krishtit, duke kaluar nëpër periudha greke, romake, bizantine, venedikase e deri në kohët moderne.
Gazetarët u njohën me transformimet e mëdha mjedisore që kanë formësuar këtë hapësirë. Rreth 18 mijë vjet më parë, niveli i detit ishte shumë më i ulët dhe Korfuzi ishte i bashkuar me kontinentin. Më pas, me ngritjen e nivelit të detit dhe depozitimet e lumenjve, peizazhi ndryshoi thellësisht, duke krijuar kënetat, lagunat dhe tokat e reja që përcaktuan jetën ekonomike dhe urbane të Butrintit.
Ky tranzicion nga deti në moçal e më pas në tokë të thatë përcaktoi zhvendosjen e porteve, vendbanimeve dhe qendrave të kultit për mijëvjeçarë. Një histori e gdhendur jo vetëm në gur, por edhe në reliev.
Monumentet që rrëfejnë epoka.Teatri ,zëri i antikitetit
Një nga ndalesat më mbresëlënëse ishte Teatri i Butrintit, që daton në shekullin IV–III p.e.s., ndoshta i ndërtuar gjatë sundimit të Pirros së Epirit. I gdhendur në faqen e kodrës sipas modelit grek, me kavean e ndarë nga diazoma dhe me proedritë e gdhendura në formë stolash me këmbë luani, ai mbetet një nga dëshmitë më të fuqishme të kulturës helenistike në trevat shqiptare.Në këtë hapësirë ku dikur janë shfaqur tragjedi dhe komedi, gazetarët ndaluan për të reflektuar mbi fuqinë e fjalës publike – një paralelizëm domethënës mes teatrit antik dhe medias moderne.
Tempulli i Asklepit ,shenjtëria e shërimit
I vendosur mbi teatrin, Tempulli i Asklepit i kushtohej zotit të mjekimit. Vendosja e tij në një tarracë të ngritur, me pamje mbi orkestrën, përfaqëson tiparin klasik helenistik ku hyjnitë “vëzhgojnë” nga lart jetën e qytetit.Rrënojat përreth ,mure helenistike, stela me dedikime, bazamente statujash ,dëshmojnë për një qendër të rëndësishme kulti dhe shërimi.
Pagëzimorja ,mozaiku i përjetësisë
Një nga kulmet e vizitës ishte Pagëzimorja e shekullit VI, një nga më të mëdhatë dhe më të sofistikuarat në gjithë Mesdheun. Dyshemeja e saj me mozaik përbëhet nga shtatë rrathë bashkëqendrorë me 69 figura kafshësh dhe zogjsh uji ,simbole të pagëzimit, jetës dhe rilindjes shpirtërore.
Gazetarët u ndalën gjatë për të soditur detajet artistike dhe për të dëgjuar shpjegimet mbi ritualin e pagëzimit, që në Antikitetin e Vonë zhvillohej vetëm në Pashkë.
Bazilika e Madhe ,madhështia e krishterimit të hershëm
Bazilika e Madhe e shekullit V e.s., me muret që ruhen deri në lartësinë e çatisë, ofron një pamje të qartë të arkitekturës bazilikale. Dyshemeja e bemës me mozaik dhe ndarja hierarkike e hapësirave dëshmojnë për rëndësinë e Butrintit si qendër fetare në periudhën bizantine.
Nga Porta e Luanit te Kalaja ,shtresëzime historie
Porta e Luanit, me relievin e luanit që sulmon një dem, simbolizon fuqinë dhe trashëgiminë helenistike. Porta e Liqenit (Skea) dhe Pusi i Junia Rufinës, me mbishkrimin “Junia Rufina, mike e nimfave”, tregojnë për ndërthurjen e kulteve pagane dhe kristiane.
Vizita përfundoi në Kalanë e Akropolit dhe në muzeun arkeologjik, ku ekspozohen gjetje që nga epoka e bronzit deri në mesjetë. Koleksioni i pasur, rikonstruksionet dhe panelet didaktike ofrojnë një narrativë të plotë të lindjes, lulëzimit dhe rënies së qytetit.
Butrinti ,laborator i gjallë natyre
Përfaqësuesit e mediave u njohën edhe me pasurinë natyrore të parkut:
• Pyje dushqesh të përzier dhe makie mesdhetare
• Ligatina me ujë të ëmbël dhe të kripur
• Liqeni i Butrintit me dy shtresat e tij limnologjike
• Liqeni i Bufit dhe laguna e Armurës
Parku është habitat i dhjetëra llojeve shpendësh shtegtarë, amfibësh, zvarranikësh dhe peshqish, duke e bërë një nga zonat me biodiversitetin më të lartë në vend.
Mbresa, emocione dhe solidaritet
Në përfundim të vizitës, gazetarët u larguan me emocione të forta. Shumë prej tyre e cilësuan përjetimin si një “udhëtim në kohë”, ku historia dhe natyra bashkëjetojnë në harmoni të plotë.
Butrinti, simbol i rrënjëve, bashkimit dhe misionit të gazetarit
Në përmbyllje të kësaj vizite domethënëse në Parku Kombëtar i Butrintit, nuk munguan as prononcimet e drejtuesve dhe përfaqësuesve të Unionit. Aleksandër Çipa, Kreu i Unioni i Gazetarëve Shqiptarë, i lindur dhe rritur në Jug të Shqipërisë, u shpreh se “organizimi i kësaj vizite në Butrint është një rikthim simbolik në rrënjë, në një hapësirë ku historia dhe identiteti ynë kombëtar ndërthuren natyrshëm. Për ne si gazetarë, kjo është një kujtesë se misioni ynë lidhet me ruajtjen dhe përcjelljen e së vërtetës, ashtu siç ruhen këto monumente shekullore.” Ndërsa Fatmir Popja, Kreu i Unionit të Gazetarëve Shqiptarë, dega Elbasan, theksoi se “Dita e Miqësisë dhe Solidaritetit merr kuptim të veçantë në një vend si Butrinti, ku bashkëjetesa e qytetërimeve është shembulli më i mirë i dialogut dhe mirëkuptimit.”
Ilir Krasniqi nga Kosova vlerësoi dimensionin mbarëkombëtar të aktivitetit, duke u shprehur se “Butrinti është një pasuri e përbashkët shpirtërore për të gjithë shqiptarët. Takime të tilla na afrojnë jo vetëm profesionalisht, por edhe si komb, duke forcuar urat e bashkëpunimit mes mediave në të gjitha trojet.”
Vizita në Parku Kombëtar i Butrintit ka lënë mbresa të veçanta tek gazetarët e mirënjohur nga Kosova dhe Lugina e Preshevës, të cilët e përshkruan këtë përvojë si një rikthim tek rrënjët e historisë dhe identitetit kombëtar.Gjithashtu Ilir Krasniqi u shpreh se Butrinti është “një pasuri e rrallë që dëshmon qytetërimin e hershëm në trojet tona dhe një potencial i jashtëzakonshëm për turizmin kulturor mbarëshqiptar”.
Alketa Gashi theksoi se “harmonia mes natyrës dhe historisë në Butrint është mbresëlënëse; çdo gur flet dhe çdo hap të çon në një epokë tjetër”.
Ndërsa Arlinda Selda e cilësoi vizitën si “një përjetim emocional dhe profesional njëkohësisht, që duhet promovuar më fuqishëm në mediat shqiptare kudo që janë”.
Nga Lugina e Preshevës, Nexhat Behluli, drejtues i TV Spektri, u shpreh se “Butrinti është një urë lidhëse mes shqiptarëve, një destinacion që forcon ndjenjën e përkatësisë dhe krenarisë sonë kombëtare”.
Dita e Miqësisë së Gazetarëve mori një kuptim të thellë në këtë hapësirë ku qytetërimet kanë bashkëjetuar për shekuj. Në një kohë sfidash për median, Butrinti u kthye në simbol të qëndrueshmërisë dhe bashkimit.
Kjo speciale nuk është thjesht një përshkrim vizite. Është një dëshmi se trashëgimia kulturore dhe natyrore mbetet themel i identitetit tonë, dhe se roli i gazetarit si dëshmitar dhe rrëfimtar i historisë është po aq i rëndësishëm sot sa ishte fjala në skenën e teatrit antik mijëra vjet më parë.Butrinti i përcolli gazetarët me qetësinë e tij të lashtë. Ata u larguan me bindjen se miqësia, solidariteti dhe kujtesa historike janë ura që lidhin jo vetëm trojet shqiptare, por edhe brezat mes tyre.
